استاندارد و آزمایش شعله - پارچه های عقب مانده
طبقه بندی پارچه های عقب مانده شعله
Flame -} محصولات پارچه ای عقب مانده عمدتا شامل FALME- پارچه های عقب مانده و شعله -} فرش های عقب مانده است. مواد اولیه اصلی برای Flame-} پارچه های عقب مانده پنبه ، پلی استر ، پشم و غیره است. دو نوع شعله- محصولات پارچه ای با استفاده از روش های مختلف پردازش استفاده می شود: شعله قبل از درمان و بعد از آن درمان شده-} fabrics retardant.
برخی از تولید کنندگان همچنین به پارچه های مهارکننده {-} به عنوان FABRICS FLAME -}}}}}}} مراجعه می کنند. قبل از درمان شعله - پارچه های عقب مانده را می توان به عنوان اضافه کردن بازدارنده های شعله ای برای تولید شعله-} الیاف نگهدارنده قبل از تولید پارچه ، سپس تولید شعله-} نخهای عقب مانده ، و در نهایت با استفاده از weaving برای تولید فلوام {{6} retard} مزیت پارچه بازدارنده Flame Pre- درمان این است که دارای لمس نرم و عمر طولانی است و آن را به یک محصول سازگار با محیط زیست تبدیل می کند. نقطه ضعف این است که در مقایسه با پارچه های پردازش Post {10} ، تولید کنندگان کمتری وجود دارد ، بنابراین محصولات موجود رنگ و الگوی کمتری دارند و این باعث می شود پاسخگوی نیازهای شخصی مشتریان ناخوشایند باشد. لازم است مطابق سفارش مشتریان به سازنده سفارشی سازی شود و چرخه تولید حدود دو ماه است که گران است.
FEST FLAME FLAME -} پارچه های عقب مانده به Flame-} پارچه های نگهدارنده تولید شده توسط خیساندن یا پوشش با شعله - پس از تولید پارچه های معمولی مراجعه کنید. مزیت POST-} پارچه ای از پارچه بازدارنده درمان این است که دارای طیف گسترده ای از الگوهای و رنگ های پارچه ای است که می تواند نیازهای شخصی مشتریان را برآورده کند. چرخه تولید کوتاه است و قیمت پایین تر از قبل از-}} پارچه ای برای پارچه عقب مانده است. اما احساس دست آن نسبتاً سخت است و عملکرد عقب ماندگی شعله آن پس از شستشو کاهش می یابد. برای حفظ عملکرد عقب ماندگی شعله ، باید دوباره پردازش شود.
Flame - پارچه های نگهدارنده مورد استفاده در چادرها بیشتر پارچه های نگهدارنده Flame-.
نمرات و استانداردهای شعله - پارچه های عقب مانده:
کشورهای مختلف استانداردهای مختلفی را برای عملکرد عقب مانده شعله پارچه ها ایجاد کرده اند. به عنوان نمونه چین ، پارچه های مهارکننده شعله معمولاً بر اساس خصوصیات مختلف مهار کننده شعله خود در سطوح زیر طبقه بندی می شوند:
سطح B1: مصالح ساختمانی مقاوم در برابر شعله با عقب ماندگی شعله خوب. تحت عمل شعله باز ، اشتعال ، مشتعل شدن کمی یا کربن سازی دشوار است. پس از برداشتن منبع آتش سوزی ، احتراق یا احتراق جزئی بلافاصله متوقف می شود.
سطح B2: مصالح ساختمانی قابل اشتعال با خاصیت مهار کننده شعله. تحت عمل یک شعله باز ، بلافاصله مشتعل و سوختگی می کند ، اما پس از برداشتن منبع آتش ، هنوز هم می تواند به سوختگی خود ادامه دهد.
سطح B3: مصالح ساختمانی قابل اشتعال ، بدون اثر مهار شعله ، بسیار قابل اشتعال و خطر آتش سوزی بالا.
ارزیابی عملکرد مهارکننده شعله مواد به طور کلی شامل شاخص های زیر است:
(1) مشکل اشتعال.
(2) سرعت انتشار سطح شعله.
(3) دید دود.
(4) سمیت محصولات احتراق.
(5) خوردگی محصولات احتراق.
تعیین عقب ماندگی شعله منسوجات
آزمایش احتراق عمودی ، استاندارد مرجع: GB/T 5455-1997 ، استاندارد مرجع: GB 6529-86
در شرایط آزمایشی مشخص شده ، شعله به طور مستقیم در انتهای پایین نمونه معلق به صورت عمودی اعمال می شود ، و حداکثر طول آسیب ، زمان ادامه و زمان ذوب شدن پارچه پس از احتراق اندازه گیری می شود.
استاندارد ملی B1: طول آسیب کمتر از یا مساوی با 150 میلی متر ، زمان احتراق کمتر از یا مساوی از 5s و زمان ذوب شدن کمتر از یا مساوی 5s است.
استاندارد ملی B2 این است: طول آسیب کمتر از یا مساوی 200 میلی متر ، زمان احتراق کمتر از یا مساوی از 15s ، و زمان ذوب شدن کمتر از یا برابر با 10s.
ماچادرهای بادی با فشار بالا ، چادرهای بادی با فشار کم ، چادرهای نجات و چادر نظامیS ، می تواند با توجه به استانداردهای مختلف ملی برای برزخی ، پارچه های ستون هوا و لوازم جانبی بر اساس نیازهای مشتری ، آزمایش مقارف شعله را انجام دهد.


